Over Claus, een kersthuis en een werkloos fornuis...

Overal in Weblogland zie ik de mooiste sfeerfoto's voorbij komen en u wilt natuurlijk ook graag weten hoe wij er deze kerst bij zitten. Nou, ik kan u melden dat ik me er dit jaar behoorlijk met een Jantje van Lijeiden heb afgemaakt. Nu ben ik in het verleden ook wel eens helemaal over de top gegaan qua kerstversieringen en nu blijkt dat het "gulden middenweg verhaal" toch wat lastig is voor mij....dus dit jaar weer een beetje sobertjes; geen rode gordijnen waardoor vreemde mannen aanbelden om te vragen wat het kostte om een keertje.... , geen kerstovertrekjes over de kussens op de banken, geen rode voile met gouden sterretjes om m'n staande lampen en geen zilveren slingers door de hanglamp gevlochten. Wel mocht Claus weer z'n lichtje laten schijnen over ons gezin. Ohhh, leuk verhaal voor even tussendoor:
Hoe Claus de mijne werd.
Jaren geleden was ik in het voorjaar een paar dagen op city-trip naar Antwerpen. Daar zag ik Claus staan in een soort rommelwinkel en was op slag verliefd. Claus moest en zou met mij mee naar huis maar ja, da's niet zo handig als je nog met de trein naar huis moet en je qua koffer niet echt bedacht had dat er op de terugweg misschien nog wel een kerstman van een meter hoog mee moest.....Hmmm, wat nu? Claus gereserveerd en gevraagd of ik die een dag later op mocht komen halen en vervolgens op zoek gegaan naar een hele grote vuilniszak  want die zat niet bij de standaard inrichting van de hotelkamer. De volgende dag terug gegaan om Claus op te halen maar de vuilniszak bleek toch niet helemaal groot genoeg... Dus heeft u destijds in mei iemand tussen Antwerpen en Apeldoorn zien slepen met een vuilniszak met daarin duidelijk zichtbaar een kerstman....dat was ik!! Heeft u toen verbaasd de wenkbrauwen opgetrokken of geërgerd uw hoofd geschud omdat ik loeihard met Claus tegen uw schenen zwiepte......alsnog mijn excusus. U moet maar zo denken; iemand die in mei met een kerstman in een vuilniszak in de trein zit kunt u nu eenmaal niet helemaal voor vol aanzien.......
Maar goed, sinds die tijd hoort Claus er iedere kerst bij.

Kijk, hier staat Claus z'n lichtje te laten schijnen in de keuken.

Omdat het me niet lukt om onze kerstboom in z'n geheel mooi op de foto te krijgen heb ik maar een detailfoto gemaakt. Dit hart heb ik vorig jaar geborduurd en verder in elkaar gekneudeld en dit jaar mocht het hart op een mooi plaatsje in de kerstboom hangen.

En kijkt u ook even naar onderstaande foto? Daar staat mijn grote trots, mijn prachtige fornuis; jaren voor gespaard en dit jaar was het eindelijk zover dat ik met m'n zes pitten en m'n vier ovens een majestueus kerstdiner in elkaar kon flansen........willen ze gourmétten!!!!  Of zegt dat wat over mijn kookkwaliteiten?
Dus eerste kerstdag zitten we met 10 man aan de minipannetjes en tweede kerstdag met z'n zevenen....gezelligheid genoeg dus. \

Kijkt u trouwens een beetje langs de zooi heen? We vierden gisteren de verjaardag van Manlief en de sporen daarvan zijn nog niet helemaal uitgewist (ook niet van m'n gezicht en vanonder m'n schedel, het was een kort nachtje....) Zag u trouwens die prachtige bos bloemen op de bovenste foto? Krijgt m'n man altijd van het werk op z'n verjaardag, mooi hè?

Nou, genoeg gebabbeld. Straks heb ik een kerstborrel van m'n werk, de zonen hebben kerstgala van school dus er is nog werk aan de winkel. Ik moet nog even een potje plamuur opentrekken om de restverschijnselen van 't korte nachtje weg te werken en er moeten nog galakleren te voorschijn getoverd worden.... aan het werk dus maar weer :-)

Tweede kerstdag ben ik hier nog even kort terug om u de ogen uit te steken met de geweldige cadeautjes die ik met de kerstruil heb ontvangen van haar . Als u de foto's van haar kersthuis bekijkt dan snapt u wel dat ik met m'n neus in de kerstboter was gevallen tijdens de kerstruil die zo goed georganiseerd werd door Katrien.

Voor nu wens ik u alvast heel fijne kerstdagen toe, veel warmte, liefde en verdraagzaamheid  en dan zie ik u nog even op tweede kerstdag, afgesproken?

Liefs,
Jenni.